Vanaf heden zal deze weblog niet meer bijgewerkt worden. Op deze log schreven alleen over gezin Ferraro bestaande uit papa, mama en Qi-Yan en heel binnenkort zal ons gezin tenslotte uitgebreid worden met Tjen. Daarom hebben wij vanaf nu een weblog in de lucht waarop het wel en wee, en dus ook zometeen onze reis naar China, van ons 4-tjes te volgen is. Heel toepasselijk hebben we de nieuwe weblog "Hollandse Draken" gedoopt Aan de layout zal nog regelmatig gesleuteld worden maar vooralsnog zijn we in de lucht.

http://hollandsedraken.web-log.nl

Vanaf heden zal deze weblog niet meer bijgewerkt worden. Op deze log schreven alleen over gezin Ferraro bestaande uit papa, mama en Qi-Yan en heel binnenkort zal ons gezin tenslotte uitgebreid worden met Tjen. Daarom hebben wij vanaf nu een weblog in de lucht waarop het wel en wee, en dus ook zometeen onze reis naar China, van ons 4-tjes te volgen is. Heel toepasselijk hebben we de nieuwe weblog "Hollandse Draken" gedoopt Aan de layout zal nog regelmatig gesleuteld worden maar vooralsnog zijn we in de lucht.

http://hollandsedraken.web-log.nl

het aftellen is begonnen. De LOA (letter of acceptance) kwam begin januari binnen en het wachten is nu op de TA (travel approval vanuit China). Zodra dit allerlaatste papiertje binnen is kunnen we gxe1xe1n. Onze voorlopige reisdatum staat nu op 6 maart maar stiekum hopen we dat dit nog februari gaat worden. Het kamertje voor kleine broer is klaar, de kleertjes zijn gewassen en gestreken en Qi-Yan heeft hoogstpersoonlijk al het nieuwe speelgoed voor zijn broertje aan een grondige inspectietest onderworpen.  

Het aankomstkaartje is zo goed als klaar en het is wederom aan San te danken dat we een BRILJANT kaartje hebben (vinden we zelf dan . Nog een paar weken en dan zijn we met z’n 4-tjes. De eerste periode na thuiskomst zal weer (net als destijds met Qi-Yan) in het teken staan van wennen en hechten. Jammergenoeg zullen we dan ook de eerste tijd geen visite kunnen plannen. Uiteraard gaan we wel ons best doen om zo af en toe onze kleinste man aan deze en gene te showen maar alles valt en staat natuurlijk met hoe hij het straks zal ‘doen’.

Voor Qi-Yan kan het niet snel genoeg gaan. Hij heeft het dagelijks over zijn broertje en hoe hij hem straks gaat leren lopen, hem in badje gaat doen en de fles gaat geven (QY denkt nl. dat hij een piepklein babybroertje krijgt; iets anders wil er niet in bij hem . We zijn erg benieuwd hoe onze dappere grote man zich straks gaat houden. In ieder geval was hij gisteren in de tropenkliniek van het AMC heel stoer toen hij zijn vaccinaties kreeg voor China. Na 10 seconden witheet krijsen was het leed alweer geleden en hij hoefde GEEN PLEISTER! Tjonge, wat zal er straks veel veranderen. Voor ons maar met name voor Qi-Yan. We gaan heerlijk ‘onderduiken’ de eerste weken/maanden en eind juli gaan we heel voorzichtig toch een weekje op vakantie in eigen land. Gezellig met de 3-huisjes naar een bungalowpark. Jip en Janneke (of zoals op onderstaande foto Bob de Bouwer en Dokter Bibber) kunnen het, een enkele duw of optater daargelaten, nog altijd heel goed samen vinden. Oudejaarsavond hebben ze samen op de kamer van Bo doorgebracht. Ze zijn zooo schattig!  Binnenkort zullen we de naam van de weblog veranderen. Momenteel broeden we nog op een leuke naam voor de log. Onze 2e Chinareis zal dan te volgen zijn via de nieuwe log. Deze log zullen we trachten te linken zodat beide reizen van onze jongens te lezen blijven.  En voor nu dan maar duimen dat we heel snel een TA krijgen zodat we in februari nog weg kunnen op naar broertje!

het aftellen is begonnen. De LOA (letter of acceptance) kwam begin januari binnen en het wachten is nu op de TA (travel approval vanuit China). Zodra dit allerlaatste papiertje binnen is kunnen we gáán. Onze voorlopige reisdatum staat nu op 6 maart maar stiekum hopen we dat dit nog februari gaat worden. Het kamertje voor kleine broer is klaar, de kleertjes zijn gewassen en gestreken en Qi-Yan heeft hoogstpersoonlijk al het nieuwe speelgoed voor zijn broertje aan een grondige inspectietest onderworpen.  

Het aankomstkaartje is zo goed als klaar en het is wederom aan San te danken dat we een BRILJANT kaartje hebben (vinden we zelf dan . Nog een paar weken en dan zijn we met z’n 4-tjes. De eerste periode na thuiskomst zal weer (net als destijds met Qi-Yan) in het teken staan van wennen en hechten. Jammergenoeg zullen we dan ook de eerste tijd geen visite kunnen plannen. Uiteraard gaan we wel ons best doen om zo af en toe onze kleinste man aan deze en gene te showen maar alles valt en staat natuurlijk met hoe hij het straks zal ‘doen’.

Voor Qi-Yan kan het niet snel genoeg gaan. Hij heeft het dagelijks over zijn broertje en hoe hij hem straks gaat leren lopen, hem in badje gaat doen en de fles gaat geven (QY denkt nl. dat hij een piepklein babybroertje krijgt; iets anders wil er niet in bij hem . We zijn erg benieuwd hoe onze dappere grote man zich straks gaat houden. In ieder geval was hij gisteren in de tropenkliniek van het AMC heel stoer toen hij zijn vaccinaties kreeg voor China. Na 10 seconden witheet krijsen was het leed alweer geleden en hij hoefde GEEN PLEISTER! Tjonge, wat zal er straks veel veranderen. Voor ons maar met name voor Qi-Yan. We gaan heerlijk ‘onderduiken’ de eerste weken/maanden en eind juli gaan we heel voorzichtig toch een weekje op vakantie in eigen land. Gezellig met de 3-huisjes naar een bungalowpark. Jip en Janneke (of zoals op onderstaande foto Bob de Bouwer en Dokter Bibber) kunnen het, een enkele duw of optater daargelaten, nog altijd heel goed samen vinden. Oudejaarsavond hebben ze samen op de kamer van Bo doorgebracht. Ze zijn zooo schattig!  Binnenkort zullen we de naam van de weblog veranderen. Momenteel broeden we nog op een leuke naam voor de log. Onze 2e Chinareis zal dan te volgen zijn via de nieuwe log. Deze log zullen we trachten te linken zodat beide reizen van onze jongens te lezen blijven.  En voor nu dan maar duimen dat we heel snel een TA krijgen zodat we in februari nog weg kunnen op naar broertje!

Bye bye Rintje, hello Qi-Yan!

3 Dagen lang was hij niet van het ijs weg te krijgen. IJskoude handjes (wegwezen met je wanten mam), muts half over z’n ogen en water uit zijn neusje. Maar hij vond het FANTASTISCH! Hoe hollands wil je het hebben? Hij is 100% ingeburgerd zullen we maar zeggen Genieten voor hem en voor ons. En nu kunnen jullie genieten van een rijtje oerhollandse foto’s. Rintje, eat your heart out!

Verder lopen we weer eens achter met de weblog. Maar dat gaat veranderen wanttttt:

China is in zicht! Sinds een klein weekje hebben onze LOA (Letter of Acceptance) vanuit China. En dat betekent dat we kunnen aftellen. Ongeveer over een week of 4 komt dan de uitnodigingsbrief van China om brusje op te komen halen en dan reizen we een week of 2 later af naar China. Het kamertje is bijna klaar, alle kleertjes (in 4 maten) liggen in de kast en Qi-Yan heeft het dagelijks over de komende reis naar China.

Binnenkort zullen we de naam van de weblog veranderen en na de China reis zullen we de log weer voorzien van een password.

Tot logs maar weer.

Bye bye Rintje, hello Qi-Yan!

3 Dagen lang was hij niet van het ijs weg te krijgen. IJskoude handjes (wegwezen met je wanten mam), muts half over z’n ogen en water uit zijn neusje. Maar hij vond het FANTASTISCH! Hoe hollands wil je het hebben? Hij is 100% ingeburgerd zullen we maar zeggen Genieten voor hem en voor ons. En nu kunnen jullie genieten van een rijtje oerhollandse foto’s. Rintje, eat your heart out!

Verder lopen we weer eens achter met de weblog. Maar dat gaat veranderen wanttttt:

China is in zicht! Sinds een klein weekje hebben onze LOA (Letter of Acceptance) vanuit China. En dat betekent dat we kunnen aftellen. Ongeveer over een week of 4 komt dan de uitnodigingsbrief van China om brusje op te komen halen en dan reizen we een week of 2 later af naar China. Het kamertje is bijna klaar, alle kleertjes (in 4 maten) liggen in de kast en Qi-Yan heeft het dagelijks over de komende reis naar China.

Binnenkort zullen we de naam van de weblog veranderen en na de China reis zullen we de log weer voorzien van een password.

Tot logs maar weer.

Afgelopen zondag was het nog zeker de moeite waard! Veel te lekker weer om binnen te blijven. Dat zal de komende tijd nog vaak genoeg gaan gebeuren als het snertweer is. Dus op naar de geitenboerderij en het Amsterdamse bos. Voor de gezelligheid hadden we buurmeisje/vriendinnetje Britt meegevraagd en het was dus FEEST! Geen praatjes voor 10 achterin de auto, maar praatjes voor zeker 100 hadden de dame en heer ! Maar ja, we waren natuurlijk niet de enige die dit plan hadden bedacht dus het was best vol op de parkeerplaats. Zoooo leuk; je mag de geitjes kleine flesjes met melk voeren. Maar als je bijna over de hoofden kunt lopen dan snap je dat die geiten hun buik letterlijk en figuurlijk helemaal vol hadden van de flesjes melk die hun door de ‘schattige kindjes’ werden ‘aangeboden’. Na geitjes pesten en door de modder stampen was het tijd voor ijssss en poffertjes. En daarna richting de auto om huiswaarts te keren. Een heerlijk middagje…. Thuis stortten papa en Qi-Yan helemaal in en binnen een mum van tijd waren de heren onder zeil. Aaachhh wat lief! Vandaag was het een spannende dag voor onze kleine man. Zoals de meesten van jullie al weten heeft Qi-Yan sinds een klein maandje een brilletje. Na wat protesten de eerste 2 weken houdt hij zijn bril nu braaf op zijn neus. In 4 weken tijd zijn we inmiddels al 3 keer terug geweest naar de opticien:  "Dag Qi-Yan, ben je er weer jongen?" "Wat is deze keer het probleem?" Oortje afgebroken, brilletje zakt af, kras in het glas…. Inmiddels is er al een nieuw montuur besteld. Maar het grote verschil tussen beide ogen moet toch even verder onderzocht worden en daarom stond vandaag het bezoek aan de klinisch geneticus van het VUMC op het programma. Een aardige arts-assistente (zonder witte jas!) riep Qi-Yan binnen en hij vloog meteen af op de box met lego om te bouwen. Na het beantwoorden van diverse vragen, waarop we de meeste keren het antwoord ‘weet ik niet’ moesten geven omdat er zo goed als niets bekend is vanwege zijn adoptieachtergrond, mocht Qi-Yan zijn kleertjes uittrekken op zijn stoere Muchachomalo boxer na.   En ALS de aardige dokter nou iets deed; maar ze KEEK alleen maar! Het was echter meer dan voldoende aanleiding voor meneer om zich woest te maken en te brullen en te vechten. Aij dacht de dokter, laat maar even… Na een kwartiertje foto’s maken en gewicht en lengte opnemen verdween de dokter om te overleggen met enkele collega’s.  Vrij vlot daarna kwam er een heel blik met artsen binnen die allemaal wel even naar deze kleine druktemaker wilden kijken. Inmiddels was de rust weergekeerd en toen de dokter ons zei dat ze toch echt even Qi-Yan’s piemeltje en balletjes moest bekijken was hij er als een echte kerel meteen bij ) Vol trots trok hij zijn stoere boxer naar beneden en showde hij zijn kroonjuwelen…. Besloten werd dat er voldoende aanleiding was om toch een chromosomen onderzoek in te stellen om te bepalen of er wellicht sprake is van een onderliggend syndroom. We verwachten het niet maar het is ook niet helemaal uitgesloten. De volgende bestemming was dus het priklab op de kinderafdeling. Nou, zeiden wij tegen elkaar, dat zal me een feest worden Compleet flabbergasted waren we dan ook toen hij doodstil bleef zitten bij Serge op schoot en vol interesse keek hoe de verpleegkundige de naald in zijn armpje schoof en drie buisjes ‘rode limonade’ uit zijn arm tapte…. Zo dat was klaar! Maar toen de Sesamstraatpleister eraan kwam leek hij zich pas te realiseren dat hij GEPRIKT WAS!!! Zijn jullie nou helemaal van God los??? Prikken??? Wheeeehhhh!!!! Krijsen. Bij de belofte dat hij op de liftknopjes mocht drukken verdwenen de tranen weer als sneeuw voor de zon. Bij de Albert Heijn mocht hij de toetjes uitkiezen en hij mocht vanmiddag onbeperkt Dora kijken. Onze topper!  HIJ is het al bijna weer vergeten maar WIJ wachten toch met een klein beetje spanning de uitslag van het onderzoek af.

Afgelopen zondag was het nog zeker de moeite waard! Veel te lekker weer om binnen te blijven. Dat zal de komende tijd nog vaak genoeg gaan gebeuren als het snertweer is. Dus op naar de geitenboerderij en het Amsterdamse bos. Voor de gezelligheid hadden we buurmeisje/vriendinnetje Britt meegevraagd en het was dus FEEST! Geen praatjes voor 10 achterin de auto, maar praatjes voor zeker 100 hadden de dame en heer ! Maar ja, we waren natuurlijk niet de enige die dit plan hadden bedacht dus het was best vol op de parkeerplaats. Zoooo leuk; je mag de geitjes kleine flesjes met melk voeren. Maar als je bijna over de hoofden kunt lopen dan snap je dat die geiten hun buik letterlijk en figuurlijk helemaal vol hadden van de flesjes melk die hun door de ‘schattige kindjes’ werden ‘aangeboden’. Na geitjes pesten en door de modder stampen was het tijd voor ijssss en poffertjes. En daarna richting de auto om huiswaarts te keren. Een heerlijk middagje…. Thuis stortten papa en Qi-Yan helemaal in en binnen een mum van tijd waren de heren onder zeil. Aaachhh wat lief! Vandaag was het een spannende dag voor onze kleine man. Zoals de meesten van jullie al weten heeft Qi-Yan sinds een klein maandje een brilletje. Na wat protesten de eerste 2 weken houdt hij zijn bril nu braaf op zijn neus. In 4 weken tijd zijn we inmiddels al 3 keer terug geweest naar de opticien:  "Dag Qi-Yan, ben je er weer jongen?" "Wat is deze keer het probleem?" Oortje afgebroken, brilletje zakt af, kras in het glas…. Inmiddels is er al een nieuw montuur besteld. Maar het grote verschil tussen beide ogen moet toch even verder onderzocht worden en daarom stond vandaag het bezoek aan de klinisch geneticus van het VUMC op het programma. Een aardige arts-assistente (zonder witte jas!) riep Qi-Yan binnen en hij vloog meteen af op de box met lego om te bouwen. Na het beantwoorden van diverse vragen, waarop we de meeste keren het antwoord ‘weet ik niet’ moesten geven omdat er zo goed als niets bekend is vanwege zijn adoptieachtergrond, mocht Qi-Yan zijn kleertjes uittrekken op zijn stoere Muchachomalo boxer na.   En ALS de aardige dokter nou iets deed; maar ze KEEK alleen maar! Het was echter meer dan voldoende aanleiding voor meneer om zich woest te maken en te brullen en te vechten. Aij dacht de dokter, laat maar even… Na een kwartiertje foto’s maken en gewicht en lengte opnemen verdween de dokter om te overleggen met enkele collega’s.  Vrij vlot daarna kwam er een heel blik met artsen binnen die allemaal wel even naar deze kleine druktemaker wilden kijken. Inmiddels was de rust weergekeerd en toen de dokter ons zei dat ze toch echt even Qi-Yan’s piemeltje en balletjes moest bekijken was hij er als een echte kerel meteen bij ) Vol trots trok hij zijn stoere boxer naar beneden en showde hij zijn kroonjuwelen…. Besloten werd dat er voldoende aanleiding was om toch een chromosomen onderzoek in te stellen om te bepalen of er wellicht sprake is van een onderliggend syndroom. We verwachten het niet maar het is ook niet helemaal uitgesloten. De volgende bestemming was dus het priklab op de kinderafdeling. Nou, zeiden wij tegen elkaar, dat zal me een feest worden Compleet flabbergasted waren we dan ook toen hij doodstil bleef zitten bij Serge op schoot en vol interesse keek hoe de verpleegkundige de naald in zijn armpje schoof en drie buisjes ‘rode limonade’ uit zijn arm tapte…. Zo dat was klaar! Maar toen de Sesamstraatpleister eraan kwam leek hij zich pas te realiseren dat hij GEPRIKT WAS!!! Zijn jullie nou helemaal van God los??? Prikken??? Wheeeehhhh!!!! Krijsen. Bij de belofte dat hij op de liftknopjes mocht drukken verdwenen de tranen weer als sneeuw voor de zon. Bij de Albert Heijn mocht hij de toetjes uitkiezen en hij mocht vanmiddag onbeperkt Dora kijken. Onze topper!  HIJ is het al bijna weer vergeten maar WIJ wachten toch met een klein beetje spanning de uitslag van het onderzoek af.

Dit wilde ik jullie niet onthouden De keuken was een slagveld, het deeg zat tegen de keukenkastjes geplakt, tegen het raam en tussen de houten vloer maar het resultaat MAG ER ZIJN! Zie hier Qi-Yan’s eerste ‘eigen gebakken koekjes’. Autootjes, dolfijntjes, zeehondjes en kerstklokken (?) heeeeerlijk mxe8t Kabouter Plop hagelslag en plopmutsjes. Apetrots is hij op zijn eigen baksel

Dit wilde ik jullie niet onthouden De keuken was een slagveld, het deeg zat tegen de keukenkastjes geplakt, tegen het raam en tussen de houten vloer maar het resultaat MAG ER ZIJN! Zie hier Qi-Yan’s eerste ‘eigen gebakken koekjes’. Autootjes, dolfijntjes, zeehondjes en kerstklokken (?) heeeeerlijk mèt Kabouter Plop hagelslag en plopmutsjes. Apetrots is hij op zijn eigen baksel